Horizontale structuur
Verticale structuur

Van open fase tot dood hout


In een natuurlijk volwassen bos komen de bosontwikkelingsfasen kleinschalig, in mozaïekvorm naast elkaar voor: open fase, jonge fase, dichte fase, boomfase en de vervalfase. Elke fase heeft zijn eigen specifieke flora en fauna, en veel dieren hebben verschillende fasen nodig voor een deel van hun activiteiten. Een structuurrijk bos is een biodivers bos. Onze huidige bossen missen een deel van die structuur. De open fase en jonge fase blijven achter omdat weinig aan verjongingskap wordt gedaan. De vervalfase ontbreekt omdat de bossen nog niet oud zijn. Hoewel de hoeveelheid dood hout de laatste 15 jaar is toegenomen van 4 m3 per hectare naar 11 m3 per hectare, komt dat voornamelijk voor rekening van dun dood hout; een vervalfase met daarbij horende boomholten, dikke (dode) bomen en dood hout van grote afmetingen ontbreekt. Een groot aantal schimmel-, insecten- en mossoorten is direct afhankelijk van de aanwezigheid van dood hout met grote afmetingen als voedselbron of groeiplaats.

Van mossen tot bomen


De verticale structuur gaat over de gelaagdheid van het bos. Te onderscheiden zijn de boomlaag, struiklaag, kruidlaag en moslaag. Een gelaagd bos biedt meer ecologische niches en een grotere soortenrijkdom dan ongelaagde bossen. Structuur is deels afhankelijk van de voedselrijkdom van de bodem. Rijke bossen zijn zeer complex met meerdere boom- en struiklagen een kruid- en een moslaag. In de armste bossen is er vaak niet meer dan een ijle boomlaag met een kruid- of moslaag te onderscheiden. Daarnaast is het bosbeheer van invloed: door groepenkap en een gelijkjarige, soortenarme aanplant zonder soorten uit de struiklaag, verarmt de structuur van het bos.

Gerelateerd aan dit probleem:

Oplossingen

Oplossing voor weinig structuur

> Bosbeheer

Publicaties

Zoek in onze uitgebreide database

Zoeken in publicaties